تفاوت ورق گالوانیزه سرد و گرم

گالوانیزاسیون چیست؟

 گالوانیزه کردن یا گالوانیزاسیون به پروسه ای گفته می شود که طی آن فلز روی به عنوان لایه ای محافظ ، بر روی فلز خام که عمدتا آهن و فولاد است، قرار می گیرد. آهن و فولاد، متریال جدا نشدنی از تکنولوژی و پیشرفت صنایع در زندگی مدرن حال حاضر می باشند  و تنها خطری که آن ها را تهدید می کند، خطر خوردگی، زنگ زدگی و اکسید شدن است. برای مقابله با این تهدیدات، فلزات را گالوانیزه می کنند. برای گالوانیزه کردن فلزات از دو روش کلی گالوانیزه گرم و گالوانیزه سرد (الکترولیز) استفاده می شود. لایه گالوانیزه از فلز در برابر خوردگی و زنگ زدگی محافظت می کند. از ورق‌های فولادی برای تولید و مونتاژ محصولات فلزی استفاده می‌نمایند. این ورق‌ها از ترکیبات مختلفی تهیه می‌شوند. و هر یک بسته به نیاز در قسمت‌های مختلف صنعت و ساختمان‌سازی مورد استفاده قرار می‌گیرند. توجه داشته باشید که ورق‌های تولیدی ویژگی‌های فیزیکی و ساختاری متفاوتی را دارند و به کارگیری آن‌ها در بخش‌های گوناگون به همین ویژگی‌ها وابسته است. برای اینکه روی (zn) کاملا به سطح فلز بچسبد و لایه ای محافظ تشکیل دهد، لازم است که سطح فلز کاملا تمیز و عاری از هرگونه آلودگی و ناخالصی و زنگ زدگی باشد. بنابراین قبل از عملیات گالوانیزاسیون، فلزات را در محلولی اسیدی مانند اسید سولفوریک یا  به همراه ایجاد لرزش و حرکت غوطه ور می کنند تا هر گونه اضافات و آلودگی از سطح آن ها پاک شود. سپس عملیات گالوانیزه گرم یا سرد را آغاز می کنند البته باید درنظر داشت که ورق هایی که در بازار به ورق گالوانیزه شهرت دارند هم با روشی تقریبا مشابه آبکاری گرم تولید می شوند.

تعریف نورد گرم و سرد ورق گالوانیزه

آبکاری گالوانیزه گرم: گالوانیزه گرم یکی از متداول ترین  روش های  گالوانیزه کردن فلزات است که از حدود ۱۵۰ سال پیش تا کنون استفاده می شده است. در این روش قطعه فلزی مورد نظر را وارد محیطی حاوی روی مذاب با دمای ۴۶۰ درجه سانتی گراد می کنند تا قطعه کاملا در روی مذاب غرق شود. سپس قطعه را از وان روی خارج می کنند، آنگاه لایه روی، با اکسیژن و کربن واکنش انجام داده و تبدیل به لایه ای مقاوم در برابر خوردگی و زنگ زدگی می شود.همچنین پس از انجام گالوانیزه گرم، بین فولاد و روی مذاب نیز واکنش شیمیایی انجام شده و چندین لایه مرکب از آهن و روی ، تشکیل می شود که از فلز پایه در برابر خوردگی و سایش و زنگ زدگی محافظت می کند. ضخامت لایه گالوانیزه در این روش بین ۱۰۰ تا ۱۳۰ میکرون است. ظاهر لایه روی در روش گالوانیزه گرم، مات و کدر و به رنگ طوسی است و سطح یک نواخت و صافی ندارد. از روش گالوانیزه گرم بیشتر برای پوشش دهی قطعات مورد استفاده در فضای باز به کار می رود. مثلا دکل های مخابراتی، گارد ریل جاده ها، مخزن آبگرمکن، دکل های فشار قوی برق، لوله های آب با ضخامت بالا و تیر های برق با این روش پوشش دهی می شوند تا در مقابل خوردگی و زنگ زدگی مقاوم باشند.

آبکاری گالوانیزه سرد: در روش گالوانیزه سرد (الکترولیز) نمک روی را داخل محلول آبی یا اسیدی (الکترولیت) ریخته و به قطعه مورد نظر اسپری می کنند. ضخامت لایه گالوانیزه در این روش در حدود ۲۵ میکرون است. ظاهر لایه روی یا زینک در روش گالوانیزه سرد ، براق و یک نواخت است. روش گالوانیزه سرد بیشتر برای پوشش دهی فلزاتی که مصارف بهداشتی دارند یا ورق و لوله هایی با ضخامت کم و قطعات فلزی ریز استفاده می شود. همچنین در صنایع ساخت خودرو ،پیچ و مهره و قطعه سازی نیز کاربرد دارد.

تفاوت ورق گالوانیزه سرد و گرم

در روش گالوانیزه سرد، فولاد از طريق الكتروليز، نمكهاي روي در داخل يك محلول آبي‏، هر قطعه اي از قبيل ورقهاي كويل شده و يا كويل نشده پوشش داده می شود. در اصل اين روش با استفاده از الكتروليت اسيدي نيز انجام مي شود. در اين روش ضخامت لايه روي ايجاد شده بسیار كم بوده و معمولا از اين روش در مصارف خانگي استفاده مي شود. گالوانیزه سرد داخل یک حوضچه سرد انجام می شود که یک حالت الکتروشیمیایی بوجود می اورد و روی از الکترود بر روی قطعه پوشش داده می شود. در حالی که در گالوانیزه گرم پوشش دهي از طريق عبور دادن مداوم ورق و يا هر مقطع ديگر از داخل حمام مذابي كه از روي پر شده است، اتفاق مي افتد. در اين پروسه با دمش هوا مي توان ضخامت لايه روي را كنترل نمود. روش گالوانیزه گرم، خود به دو نوع تقسيم مي شود: گالوانيزينگ غوطه وري گرم به صورت مداوم و گالوانيزينگ غوطه وري گرم به صورت غيرمداوم. گالوانیزه گرم نسبت به گالوانیزه سرد بسیار مقاوم تر است و داخل وان در حال جوش روی انجام می شود و سطح قطعه را پوشش می دهد.

در ساخت مخزن  انواع آبگرمکن ها از ورق های گالوانیزه با نورد گرم استفاده می شود که دلیل آن ویژگی های ساختاری گالوانیزه گرم و مقاومت بالای آن در مقابل عوامل محیطی می باشد.